اولين چيزي كه بايد در مورد دستور دادن به كودك به خاطر داشت اين است كه تعداد درخواستها و فرامين معقول باشد و دومين اصل اينكه در كلام و رفتار ، خوشايند و منطقي باشيد .
گاهي علت اينكه كودك از انجام فرامين سرباز مي زند اين است كه او مي داند اگر كار را انجام ندهد ، بارها و بارها تكرار مي شود و در نهايت پدر و مادر عصباني مي گردند و يا تسليم مي شوند .
اگر كودك شما دقيقا فهميده است شما از او چه خواسته ايد ولي از شما تبعيت نمي كند ، راه هاي ذيل را امتحان كنيد :
در دستورات دقيق باشيد : براي كودك دستورات را تفهيم كنيم . به عبارتي به او بفهمانيم منظور ما از (( اسباب بازيهايت را جمع كن )) چيست و به چه شكلي بايد آنها را انجام دهد و همچنين دستورات بايد دانه به دانه داده شوند و از كودك انتظار نداشت همه آنها را بفهمد . پس :
-
كاري كه مورد نظر ماست را با كلمات ساده و قابل فهم بيان كنيم .
-
تعداد دستورات را محدود كنيم .
-
اگر مي خواهيد جواب (( نه )) نشنويد به كودك مجال انتخاب ندهيد . درخواست را طوري مطرح نكنيد كه او در جواب شما (( نه )) بگويد . مثلا به جاي اينكه بگوييد (( مي خواهي اسباب بازي هايت را الان جمع كني ؟ )) بگوييد (( بهتره الان اسباب بازيهايت را جمع كني ! )) و يا اگر مي خواهيد از حالت دستوري خارج شويد بگوييد (( تا ده مي شمرم اگر تونستي اسباب بازي هايت را جمع كني برنده اي ! ))
توجه كودك را جلب كنيد : كودكان هنگام بازي اكثر اوقات غرق كارشان مي شوند و واقعا متوجه نمي شوند كه والدين آنها چه مي گويند . به همين دليل وقتي از او كاري خواستيد اول توجه او را به طور كامل جلب كنيد و بعد از او بپرسيد تا توضيح دهد شما از او چه خواسته ايد تا مطمئن شويد كه او دستورات را درك كرده است .
پي گير باشيد و... توجه داشته باشيد وقتي از كودك چيزي مي خواهيد ، بلافاصله آنرا فراموش نكنيد . اگر حوصله آنرا نداريد اصلا دستوري صادر نكنيد . در غير اينصورت كودك مي آموزد دستورات پدر و مادرش را ناديده بگيرد و مي داند كه برايش هيچ اتفاقي نيفتاده است . در حين اينكه كودك كارش را انجام مي دهد او را زير نظر بگيريد و البته با ديد مثبت به او نگاه كنيد و دايم از او ايراد نگيريد . حتي مي توانيد كارها را براي او به صورت يك بازي درآوريد .
· تحسين نكته قا بل توجهي است . هرگاه او شما را اطاعت كرد تشويق را فراموش نكنيد :(( ممنون كه اسباب بازي هايت را جمع كردي و اتاقت را مرتب كردي ! )) . حتي مي توانيد گاهي با او همراه شويد و پاداش هم برايش در نظر بگيريد (( وقتي تختت را مرتب كردي مي تواني با ماشينت بازي كني !))يا (( واقعا خسته شدي بيا آب ميوه بخوريم !)).
· در مقابل حرف گوش نكردن كودك چه كنيم ؟
اگر همه اين كارها را انجام داديد و نتيجه نگرفتيد او به دستورات شما بي توجه شده است و يا مي گويد (( به من چه !)) ، (( نمي خوام )) بايد راهكارهاي ديگر را امتحان كنيد .
دستورات را تكرار كنيد . اگر او گوش نكرد با لحني مطمئن دوباره تكرار كنيد و او را وا داريد كه بين دو حالت يكي را انتخاب كند :((پسرم اگر اسباب بازي هايت را الان جمع نكني ، به تو كمك مي كنم با هم اونو انجام بديم و بعد هم جريمه ميشي)) و يا ((همين الان اتاقت را مرتب كن و يا جريمه ات مي كنم و باز هم بعدش بايد اتاقت را تميز كني))
جريمه مي تواند ، محروميت از چيزي باشد كه او دوست دارد ، مثل خوردن بستني ، تماشا كردن تلويزيون و يا محروم شدن از يك اسباب بازي مورد علاقه .
دست كودك خود را بگيريد و او را وادار به انجام كار كنيد . دست او را بگيريد و مثلا اسباب بازي هايش را با دست او كه در دست شماست جمع كنيد . و كودك را وادار كنيد كه با نظارت شما كارش را انجام دهد .
اگر كودك در پاسخ به شما از چرا استفاده مي كند ((چرا من جمع كنم ؟)) و يا سؤالي مشا به ، مي خواهد از زير بار مسئو ليت شانه خالي كند ، دستور خود را بارها و بارها تكرار كنيد و بصورت كاملا همانند : (( حتما الان اسباب بازي هايت را جمع كن .... حتما الان اسباب بازي هايت را جمع كن ! )).
بيمارستان دکتر شيخ
