اخبار

نظرسنجي

نقش توصيه هاي بهداشتي در سلامت عمومي را چگونه ارزيابي مي نماييد؟

تاثيري ندارد 26.2%
كمتر از 25% 12.7%
تا 50% 12.2%
تا 75% 35.4%
100 % 13.5%


مشاهده نتايج

صفحات پر بازديد

مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 27746 )
مراكز بهداشتي درماني ( 5914 )
شعار سال سازمان جهانی بهداشت WHO ( 5527 )
آزمایشگاه تشخیص پزشکی مرکز بهداشت شماره 2 ( 4370 )
واحد پیشگیری و مبارزه با بیماریها ( 3837 )
مديريت مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 3749 )
مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 3266 )
واحد آمار و رايانه مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 2901 )
واحد بهداشت دهان ودندان ( 2776 )
معرفي واحد بهداشت محیط و حرفه ای ( 2688 )
گزارش ( 2626 )
معرفي واحد بهداشت محیط و حرفه ای - صفحه 2 ( 2522 )
واحد دارويي مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 2479 )
مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 2269 )
واحد سلامت خانواده و جمعيت ( 2269 )
واحد سلامت روان ( 2173 )
واحد مشاركت مردمي مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد ( 2163 )
تماس با ما ( 2129 )
واحد بهداشت دهان ودندان - صفحه 2 ( 2100 )
معرفی واحد هماهنگي وگسترش ( 2045 )
ويژه كاركنان ( 1790 )
گزارش 1 ( 1682 )
واحد سلامت روان - صفحه 2 ( 1671 )
آموزش ( 1567 )
وضعيت طرح گسترش شبكه ( 1500 )

اصل 10/90 

نویسنده: استفن کاوی

این اصل چیست؟  

10% از زندگی، آن چیزی است که  

برای ما اتفاق میافتد. 

...  و  90% از زندگی را خود شما با واکنشهایتان به

امور تعیین میکنید.

این یعنی چه؟

  یعنی

  ما واقعا بر 10% از اتفاقاتی که برایمان میافتد

 هیچ کنترلی نداریم.

  ما نمیتوانیم ماشین در حال سقوطی را از سقوط کردن بازداریم.   

هواپیما ممکن است دیر برسد و تمام زمانبندیهای ما را به هم بریزد. 

یک راننده دیگر ممکن است ما را در ترافیک اسیر کند. 

 

                         ما بر این 10% هیچ کنترلی نداریم. 

                   اما، 90% دیگر، فرق دارند.  

 

 

                                90% بقیه را «شما» تعیین میکنید. 

                      چگونه؟  

                   با عکسالعملهایتان.

  چراغ خطر را شما کنترل نمیکنید. 

اما، شما میتوانید واکنش خود را به آن کنترل کنید.

 اجازه ندهید مردم شما را احمق فرض کنند.

 شما» میتوانید واکنشهای خود را کنترل نمایید.  

اجازه بدهید مثالی بزنم ...

شما با خانوادهتان در حال صرف صبحانه هستید. 

  دست دخترتان به فنجان قهوه میخورد و فنجان روی

 لباس کار شما میریزد.

 شما روی این اتفاق، هیچ کنترلی ندارید.

 بعد چه اتفاقی میافتد؟

   این، با واکنش شما تعیین میشود. 

شما فریاد میزنید.  

دخترتان را به خاطر ریختن قهوه، با خشونت سرزنش میکنید.  

او شروع به گریه میکند.  

 بعد از سرزنش دختر، رو به همسرتان کرده و

  او را به خاطر گذاشتن فنجان نزدیک لبه میز  

 مواخذه میکنید.

و یک درگیری لفظی پیش میآید. 

 با عصبانیت، به طبقه بالا رفته و لباستان را عوض میکنید.  

 به طبقه پایین برگشته، و دخترتان را میبینید که در حالیکه گریه میکند،

 مشغول تمام کردن صبحانهاش است تا برای رفتن به مدرسه حاضر شود.
او از سرویس مدرسه هم جا میماند.
 

همسرتان رفته، چون باید زودتر سر کارش میرسید.

شما به سوی ماشین میدوید تا سریعتر دخترتان را به مدرسه برسانید.

 چون دیر شده،
با سرعت 70 کیلومتر در ساعت،
در جایی که حداکثر سرعت مجاز، 50 کیلومتر بر ساعت است میرانید.

 با 15 دقیقه تاخیر و پرداخت 60 دلار جریمه،

به مدرسه میرسید.

دختر شما، بدون خداحافظی، پیاده شده و به طرف ساختمان مدرسه میرود.  

پس از رسیدن به محل کار، و با 20 دقیقه تاخیر،

متوجه میشوید که کیفتان را جا گذاشتهاید.

 امروز بسیار بد شروع شد. اینطور که پیش میرود، به نظر میرسد بدتروبدتر شود.

به هرحال منتظر میمانید تا به خانه برسید.

 و به خانه که میرسید، متوجه اشکالی در رابطه همسر و

دخترتان با خود میشوید. 

چرا؟

به خاطر رفتاری که صبح انجام دادید. 

چرا شما چنین روز بدی داشتید؟ 

الف) آیا قهوه باعث شد؟

ب) آیا دختر کوچک باعث شد؟

ج) آیا پلیس باعث شد؟

د) آیا «شما» باعث شدید؟

 جواب، گزینه « د» است.

  شما هیچ کنترلی بر اتفاقی که برای فنجان قهوه افتاد نداشتید.

اما چگونگی واکنش شما در آن 5 ثانیه

باعث پدید آمدن آن روز بد شد.

این چیزی است که آن روز، میتوانست و میباید اتفاق میافتاد:

قهوه روی لباس شما میریزد.

 دخترتان بغض میکند.

شما به ملایمت میگویید:

«اشکالی نداره عزیزم، فقط از این به بعد بیشتر دقت کن»
سریع، یک حوله برمیدارید و به اتاق بالا میروید، لباستان را عوض میکنید.

کیفتان را برمیدارید، میروید طبقه پایین. از پشت پنجره، دخترتان را میبینید
که سوار سرویس مدرسهاش میشود.

او برمیگردد و برای شما دست تکان میدهد.

شما 5 دقیقه زودتر، با سلامی شادمانه به همکاران، از راه میرسید.

تفاوت را احساس میکنید؟

دو سناریوی متفاوت

هر دو با یک شروع

و هر کدام، با پایانی متفاوت

چرا؟

به خاطر نوع واکنش شما.

شما، واقعا بیش از 10% بر چیزی که

 در زندگیتان اتفاق افتاد، کنترل نداشتید. 

    90% بقیه، با واکنش شما مشخص شده است.

  در اینجا چند روش برای به کار بستن اصل 90/10 را میآوریم: 

 مانع نشوید.

 اجازه بدهید آتش حملاتش خاموش شود.

شما نبایداجازه بدهید که نظرات منفی

روی شما تاثیر بگذارد.  

و بهترین عکسالعمل را انجام دهید تا روزتان خراب نشود. 

 یک عکسالعمل اشتباه، ممکن است منجر به ازدست دادن یک دوست،

اخراج شدن، یا به شدت عصبیشدن شود.

اگر کسی در ترافیک راه شما را ببندد، عکس‌العمل شما چیست؟

 
آیا تعادلتان را از دست می‌دهید؟
یا به فرمان می‌کوبید؟ (یکی از دوستان خود من، فرمانش به همین خاطر کج شده بود)
آیا ناسزا می‌گویید؟ یا آمپر می‌چسبانید؟
چه کسی نگران است اگر شما 10 ثانیه دیرتر به سر کار برسید؟
چرا اجازه می‌دهید ماشین‌های دیگر باعث شوند رانندگی شما خراب شود؟ 
اصل 90/10 را به خاطر بیاورید،
و اصلا نگران نباشید.
 
به شما گفته‌اند که شغلتان را از دست خواهید داد.
چرا آزرده و بی‌خواب شده‌اید؟
این مشکل حل خواهد شد.
 
این انرژی و وقتی که صرف نگرانی می‌کنید را
صرف یافتن یک کار جدید کنید. 
هواپیما تاخیر دارد. و این باعث می‌شود که زمانبندی امروز شما فشرده‌تر شود.
 
چرا ناراحتی خود را سرِ خدمه پرواز خالی می‌کنید؟
او بر آنچه پیش می‌آید، کنترلی ندارد.
 
از زمانتان برای مطالعه، یا شناختن بقیه مسافران استفاده کنید. چرا عصبانیت؟
این کار، وضع را خراب‌تر خواهد کرد. 
اکنون شما اصل 90/10 را می‌دانید.
آن را به کار بگیرید تا از نتایج آن شگفت‌زده شوید.
امتحان آن ضرری ندارد. 
اصل 90/10 فوق‌العاده است.
افراد اندکی این اصل را می‌دانند و آن را به کار می‌گیرند.
 
نتیجه؟
 
خودتان آن را به چشم خواهید دید!
 
میلیون‌ها انسان از مهار نکردن استرس،
بلایا، مسائل و سردرد
رنج می‌برند.
 
همه ما باید اصل 90/10 را درک کرده،
و آن را به کار ببریم.
 
آن اصل می‌تواند زندگی شما را تغییر دهد!
 
تاريخ بروز رساني : چهارشنبه 09/01/91 ساعت 10:44

مشهد، ابتدای بولوار وحدت، جنب پارک وحدت، مركز بهداشت شماره 2 شهرستان مشهد. تلفن : 3-3653000 0511 نمابر : 3648789 0511 پست الكترونيک: M2HCenter@mums.ac.ir
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت مربوط به دانشگاه علوم پزشکی مشهد می باشد و هرگونه کپی برداری از مطالب آن تنها با ذکر منبع بلامانع است.