مجله علوم پایه پزشکی ایران >جلد 9، شماره 2 (پیاپی 30) تابستان 85>خلاصه فارسی مقاله
مقایسه میزان تراکم استخوان (BMD)و قدرت عضلات در دو گروه دختران ورزشکار (والیبالیست و تکواندوکار) و غير ورزشكار
*[1]دكتر ناهید بیژه، دكتر سید رضا عطار زاده حسینی، [2]دكترحمید رضا هاتف
چكيده
هدف
هدف از اين پژوهش بررسي ميزان تراكم استخوان(BMD)، محتواي استخوان (BMC)، قدرت عضلات و خصوصيات آنتروپومتريك در دختران ورزشكار واليباليست و تكواندوكار و مقايسه آن با گروه غير ورزشكار بود.
مواد و روش کار
آزمودنيهاي اين پژوهش تعداد 15 نفر دختر ورزشكار واليباليست با ميانگين سن (3/3 66/20)، ميانگين قد (25/5 165) و ميانگين وزن (08/6 9/58)، 13 نفر دختر ورزشكار تكواندوكار با ميانگين سن (78/2 69/19)، ميانگين قد (6/5 161) و ميانگين وزن (01/5 2/56) و 12 نفر دختر غير ورزشكار با ميانگين سن (9/1 5/21)؛ ميانگين قد (19/4 160) و ميانگين وزن (64/6 8/52 ) بودند. گروههاي ورزشكار با استفاده از پرسشنامه از بين افرادي كه حداقل 5 سال سابقه ورزشي مستمر داشته و از سلامت كامل برخوردار بودند به طور داوطلبانه انتخاب شدند. با استفاده از روش DEXA تراكم استخوان نواحي ران (گردن و ديواره) و مهرههاي كمري (L2 ،L3 ، L4 ) و با استفاده از دستگاه
kin - kom (ايزوكينتيك) قدرت عضلات چهار سر ران و همسترينگ اندازهگيري شد. سطح كلسيم و فسفر سرم خون، آنزيم آلكالين فسفاتاز و هورمون پاراتورمون در حالت ناشتا اندازهگيري شد. دادهها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي در سطح 05/0 تجزيه و تحليل شدند.
نتايج
نتايج حاصل نشان داد كه: 1ـ ميزان متوسط تراكم استخوان سه مهره كمري در ميان گروههاي ورزشكار و غير ورزشكار تفاوت معنيداري نداشت، اگرچه اين مقادير در ميان ورزشكاران واليباليست نسبت به ساير گروهها بالاتر بود (05/0p>). 2ـ تفاوت معنيداري بين متوسط تراكم استخوان ناحيه ران (گردن و ديواره) گروههاي ورزشكار و غير ورزشكار وجود نداشت گرچه مقدار متوسط تراكم استخوان ورزشكاران واليباليست از ساير گروهها بالاتر بود(05/0p>). 3ـ در انقباض درونگرا بين ميانگين قدرت عضلات همسترينگ و چهار سر ران تفاوت معنيداري به نفع ورزشكاران وجود داشت (05/0>p). به طوركلي نتايج حاضر نشان داد كه ورزشكاران نسبت به غير ورزشكاران داراي تراكم استخواني بالاتري بودند، به استثناي تكواندوكاران كه در ناحيه مهرههاي كمري داراي تراكم استخواني پايينتري بودند.
نتيجه گيري
بنابراين با توجه به اينكه 90 درصد رشد استخوان در سنين 20-10 سالگي انجام ميشود، ميتوان به نوجوانان آموزش داد كه با تغذيه صحيح و ورزش مستمر ميتوانند استخوانبندي محكمي داشته باشند و به طور قطع از بروز بسياري از بيماريها جلوگيري شود.
کلمات کليدي: ورزش، تراکم استخوان، محتواي استخوان، قدرت عضلاني.
1- استادیار فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد
* نویسنده مسئول، تلفن: 8829581-0511 ، Bijeh@ferdowsi.um.ac.ir
2- دانشیار بخش روماتولوژی، بیمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد تاريخ بروز رساني : جمعه 31/01/86 ساعت 15:51
| 
مجله علوم پايه پزشکی ايران
![[1]](http://www.mums.ac.ir/coms/editor4/scripts/blank.gif#_ftn1){kind=link}
![[2]](http://www.mums.ac.ir/coms/editor4/scripts/blank.gif#_ftn2){kind=link}
